535 931 931

Hipertermia Gdansk - O hipertermia Gdańsk

Hipertermia jest metodą terapeutyczną w leczeniu chorób przewlekłych, polegającą na podnoszeniu temperatury tkanek wewnątrz ciała do poziomów charakterystycznych dla stanów gorączkowych.

Badania kliniczne potwierdziły, że podnoszenie temperatury ciała pacjenta do temperatur charakterystycznych dla stanów gorączkowych uszkadza, a nawet całkowicie niszczy komórki nowotworowe, niszczy komórki bakterii i stymuluje do aktywnego działania układ odpornościowy.

Hipertermia nie niszczy zdrowych tkanek i jest nieinwazyjną metodą terapeutyczną, nietoksyczną, bezbolesną i nie wymagającą pobytu w szpitalu.

hip

Hipertermia jest stosowana w kompleksowej terapii chorób przewlekłych, m.in. w leczeniu

Hipertermia i onkologia

Hipertermia jest metodą wspomagającą leczenie nowotworów. Wykorzystywana jest przede wszystkim w skojarzeniu z chemioterapią, chemio-radioterapią oraz radioterapią. Badania naukowe wykazują znaczny wzrost skuteczności terapii w kombinacji z radio- czy chemioterapią w porównaniu do leczenia standardowego. Ze względu na udowodnione podstawy biologicznego współdziałania (zarówno w skojarzeniu z większością leków cytostatycznych, jak i promieniowaniem jonizującym) oraz brak toksyczności zabiegów hipertermii, korzyść z jej zastosowania może odnieść każdy chory na nowotwór. Stosuje się ją przy wszystkich guzach zaawansowanych, a także przy przerzutach i nawrotach. Dobre rezultaty stosowania hipertermii osiągane są również w terapii paliatywnej. U pacjentów, którzy otrzymali już maksymalną dawkę terapii konwencjonalnych zauważalne jest pozytywne działanie nawet w zwykłym leczeniu bólu.

Działanie terapeutyczne hipertermii opiera się na wzmocnieniu niektórych mechanizmów samoobrony immunologicznej organizmu.

Efektem ubocznym chemioterapii jest nierzadko osłabienie organizmu i jego systemu immunologicznego. W przypadku wielu pacjentów hipertermia jest w stanie kompensować ten efekt uboczny poprzez uruchomienie dodatkowych procesów samoobrony organizmu. Do najważniejszego z tych procesów należy uaktywnienie komórek NK (z ang. Natural Killer). Są to komórki powstające w organizmie człowieka, a ich zadaniem jest niszczenie innych komórek rozpoznanych przez NK jako wrogie – do wyeliminowania. Komórki NK są aktywowane do tej działalności przez pewien szczególny rodzaj białka Hsp70 (ang. Heat Shock Protein).

Białko to pojawia się selektywnie na powierzchni ludzkich komórek rakowych, ale nie na powierzchni komórek zdrowych. Komórki NK aktywowane przez TKD (peptyd Hsp70)/IL-2 (interleukinę 2) działają destrukcyjnie na nowotwory otoczone membraną z białka Hsp70. Do tego typu komórek NK należą limfocyty T, takie jak na przykład Limfocyty CD8+. Istnieją obszerne doniesienia o tym, że przenikanie limfocytów do tkanek nowotworu jest kluczowe dla zahamowania raka i pozytywnie wpływa na prognozę przy wielu rodzajach raka. Liczne opracowania wskazują na to, iż przenikanie limfocytów CD8+ w mikro-otoczenie nowotworu jest mechanizmem immunologicznym korzystnym dla pacjentów. Limfocyty CD8+ są w stanie bezpośrednio niszczyć komórki rakowe.

Przy poddaniu limfocytów CD8+ działaniu umiarkowanej Hipertermii (39,5°C), dochodzi do wzrostu produkcji antygenowego interferonu IFN-γ i do uszkodzenia komórek rakowych, w porównaniu do warunków niższych temperatur.

Niestety obecnie hipertermia nie jest rekomendowana przez Polskie Towarzystwa Onkologiczne.

Hipertermia i nadciśnienie

Badania prospekcyjne przeprowadzone w latach 1989-1993 wykazały, że cykliczne stosowanie zabiegów hipertermii całego ciała skutecznie obniżają nadmierne ciśnienie tętnicze: ciśnienie skurczowe spada średnio o 22 mmHg, a ciśnienie rozkurczowe spada średnio o 12 mmHg, przy czym brak jest efektów ubocznych o jakiejkolwiek doniosłości klinicznej.

Ciekawostki

Hipertermia w  pierwotnym rozumieniu definiowana jest jako stan podwyższonej temperatury ciała, który wywoływany sztucznie i pod nadzorem specjalistów ma właściwości lecznicze.

Sztuczne podnoszenie temperatury ciała (dokładnie jego części) nie jest metoda nową. W medycynie znana jest od czasów antycznych. Metodę tę opisywano jeszcze w papirusach i wspominał o niej już Hipokrates.

W czasach nowożytnych została zarzucona i na nowo odkryta w 1866 roku. Wtedy to niemiecki lekarz Busch opisał przypadki spontanicznej, nie spowodowanej jakimkolwiek leczeniem, regresji mięsaków tkanek miękkich w przebiegu wysokiej gorączki, która była wywołana infekcją bakteryjną organizmu.

Trzydzieści lat później, w czasie gdy Wilhelm Roentgen odkrył promieniotwórczość sztuczną, a Maria Skłodowska Curie – promieniowanie naturalne, w Niemczech hipertermię próbowano już stosować w leczeniu raka szyjki macicy. To właśnie Niemcy są „kolebką” nowożytnej Hipertermii, która od kilkudziesięciu lat przeżywa swój renesans.

Obecnie metoda hipertermii jest tam stosowana jako jeden z głównych filarów postępowania w onkologii i prowadzi ją aż ponad 260 ośrodków medycznych; rutynowo kojarzona jest z niektórymi programami radioterapii w Holandii, Włoszech i USA. W wielu ośrodkach uniwersyteckich na świecie stosowane jest skojarzone leczenie z wykorzystaniem hipertermii i chemioterapii oraz immunoterapii.